Recepcja twórczości Stanisława Pagaczewskiego na łamach regionalnej prasy - Chrobak, Małgorzata; Bajorek, Angela (AUPC Studia ad Bibliothecarum Scientiam Pertinentia, 2024)
Autorki analizują recepcję twórczości Stanisława Pagaczewskiego – pisarza, reportażysty i dziennikarza, autora, m.in. jednego z najbardziej znanych cyklów fantastyczno-baśniowych dla dzieci i młodzieży (Porwanie Baltazara Gąbki, 1966; Misja profesora Gąbki, 1975; Gąbka i latające talerze, 1979), rekonstruują ponadto medialny wizerunek pisarza oraz zmiany w odbiorze trylogii o przygodach Smoka Wawelskiego, jakie zaszły po 1989 roku. Materiałem źródłowym są artykuły zgromadzone w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie, Bibliografii Małopolski, a także w przestrzeni internetowej. W okresie PRL-u większe zainteresowanie Pagaczewskim wiązało się z premierami nowych książek, adaptacją telewizyjną Porwania Baltazara Gąbki na przełomie lat 60. i 70. XX wieku, jubileuszem 50-lecia pracy twórczej Pagaczewskiego (1983) czy wreszcie po śmierci pisarza w 1984 roku. Utrwalił się wówczas pozytywny obraz zarówno osoby Pagaczewskiego, jak i jego pisarstwa. Po 1989 roku wizerunek ten w jakimś stopniu ewoluował, ponieważ krytycy zaczęli odkrywać związki między cyklem a rzeczywistością polityczną Polski Ludowej. Porwanie Baltazara Gąbki zostało uznane za świadectwo epoki, przejaw „gry z komunizmem”, zaś sam Pagaczewski zyskał w prasie opinię kontestatora totalitaryzmu.