Ormiańskojęzyczne starodruki w polskich bibliotekach - Srapyan, Nune (AUPC Studia ad Bibliothecarum Scientiam Pertinentia, 2024)
Umiejętność czytania i pisania oraz literatura przez wiele wieków pozwalały Ormianom zamieszkującym I Rzeczpospolitą zachować tożsamość religijną, kulturową i językową. Tym samym książki zawsze towarzyszyły im w diasporze, stając się częścią ich tradycji narodowej i dziedzictwa kulturowego. Historie zawarte w tych dziełach były tak różnorodne i złożone, a niekiedy tak dramatyczne, jak losy ich czytelników. Do dziś w polskich bibliotekach zachowało się niewiele z tych książek (w sumie 55), ale stanowią one o bogactwie kolekcji, w których były niegdyś przechowywane. Część tego dziedzictwa znalazła się poza granicami dzisiejszej Polski, część zaginęła lub uległa zniszczeniu. Te zachowane w polskich zbiorach nie były wcześniej badane, a dają możliwość wzbogacenia rozumienia specyfiki zarówno ormiańskiego dziedzictwa w zakresie kultury piśmienniczej, jak i perspektywy polsko-ormiańskich więzi kulturowych. Ta luka w badaniach wyznaczyła główny cel niniejszego projektu, którym jest identyfikacja i skatalogowanie ormiańskich starodruków, znajdujących się obecnie w polskich bibliotekach i stanowiących istotny materiał do badań i analiz.